مشخصات قیر

۱-درجه نفوذ: این آزمایش در جهت تعیین سختی قیرمیباشد که از یک سوزن استاندارد تحت اثر بار ۱۰۰ گرمی در مدت ۵ ثانیه به داخل قیر در دمای ۲۵ درجه نفوذ می‌کند. مقدار نفوذ برحسب دهم میلی‌متر درجه نفوذ نامیده می‌شود. در این حالت هر اندازه که درجه نفوذ کم تر باشد قیر سخت تر است.

۲-گرانروی: قیر در دماهای بالاتر کند روانی کم تری دارد و هر چه کند روانی قیر بیش تر باشد خواص جامد بیش تری از خود نشان می‌دهد. این مشخصه قیر با دستگاه سی بولت فیورل و یا به روش کینماتیکی اندازه‌ گیری می‌گردد.

 ۳-درجه اشتعال: دمایی که اگر قیر به آن نقطه برسد گازهای متصاعد از آن با نزدیک شدن شعله، مشتعل شده و سطح آن شعله پدیدار میشود. حداکثر دمایی که می‌توان قیر را در کارگاه گرم کرد به درجه اشتعال محدود می‌باشد.

 ۴-افت وزنی: در اثر تبخیر قسمتی از روغن‌ها و ترکیبات نفتی ، قیر در دمای بالا دچار افت وزنی میگردد که از خواص قیر میتوان از آن نام برد. افت وزنی قیر در اُوِن در دمای ۱۶۳ درجه سانتی گراد و در مدت ۵ ساعت (شرایط تقریبی پخت آسفالت) قابل اندازه‌گیری است.

 ۵-شکل پذیری یا انگمی: در نمونه‌ای از قیر با سطح مقطع ۱ سانتی‌متر مربع را با سرعت ۵ سانتی‌متر/دقیقه اگر کشیده شود ، مقدار افزایش طول نمونه را قبل از پاره شدن خاصیت انکمی قیر مینامیم.

۶-درجه خلوص: تترا کلرور کربن وسولفور کربن حلال قیر میباشد. در این صورت اگر بخواهیم نمونه‌ای از قیر را در هر یک از مواد ذکر شده حل نماییم، ناخالصی‌های آن باقی می‌ماند و از آن جا درجهٔ خلوص قیر را می‌توان تعیین نمود. درجه خلوص عبارت است از: (وزن نمونه قیر) ÷ (وزن ناخالصی) - (وزن قیر)

 ۷-درجه نرمی: دمایی که با رسیدن قیر به آن ، قیر از حالت جامد به حالت روان در می‌آید را درجه نرمی آن میگوییم.و هرچه درجه نرمی قیر بیش تر باشد، حساسیت کم تری نسبت به تغییرات دما خواهد داشت. درجه نرمی قیرهای معمولی حدود ۶۰ تا ۷۰ می‌باشد.

برچسب ها: قیر, ایزوگام